boeken bij gelegenheid van de opening van de Beschuitstoren


De beschuitstoren van Wormer

Auteur: Peter Roggeveen
ISBN: 978-94-92335-08-1

Een opmerkelijk verhaal over de herbouw en zijn functie in de Gouden Eeuw
De beschuitstoren is een bijzonder geval. Dat geldt zowel voor de recente herbouw als zijn rol in het verre verleden. Met man en macht is er in de periode augustus 2017 - april 2018 gewerkt aan de herrijzenis van een markant bouwwerk dat ooit een belangrijke functie vervulde in de Gouden Eeuw. De herrijzenis van de toren is een eerbetoon en een tastbare herinnering aan een bloeiende bedrijfstak van talloze bakkers uit Wormer en Jisp die in de 17e eeuw hofleverancier waren van scheepsbeschuit. Het befaamde lang houdbare product was gewild als proviand voor de bemanning van de schepen op de grote vaart, zoals de koopvaardij, de walvisvaart, de Verenigde Oost-Indische Compagnie en de West-Indische Compagnie die weken en soms maanden van huis waren.
Naar schatting waren er zon 150 bakkerijen in bedrijf met het bakken van scheepsbeschuit. De beschuitstoren vervulde daarbij een belangrijke rol. Want om brandgevaar te voorkomen werd in 1620 de toren gebouwd die de bakkers via klokgelui waarschuwde dat zij om 6 uur s middags hun ovens moesten doven. Om 12 uur s avonds werd opnieuw via klokgelui het sein gegeven dat de ovens weer mochten worden aangestoken. Eind 17e eeuw raakte de beschuitnering in het slop en daarmee verloor de toren zijn functie. Pas in 1896 werd hij wegens bouwvalligheid afgebroken. Nu in 2018, 122 jaar later, staat de toren weer in volle glorie in Wormer.


Jacob en de torenschilder

Auteur: Hans Kuijper
ISBN: 78-94-92335-07-4

In de vroege ochtend van maandag 4 mei 1896 begon aannemer Elbert Boots aan de sloop van de Wormer beschuitstoren. Ruim drie weken later al trok hij de laatste funderingspaal uit de grond. De trotse toren, die 274 jaar lang het silhouet van Wormer had gesierd, was verdwenen. Twee kunstenaars waren getuigen van die trieste gebeurtenis. Jacob Jongert was twaalf toen de toren werd afgebroken. Hij woonde in de Engewormer en liet het dagelijkse werk op de boerderij van zijn ouders in de steek om naar de afbraak te kijken. En de Haarlemse kunst schilder Hendrik Postma was door het gemeentebestuur gevraagd om de toren vast te leggen voor het nageslacht.
Zijn die twee elkaar toen tegengekomen? Waarschijnlijk niet. Maar het had heel goed gekund. In dit boek fantaseert Hans Kuyper over zon ontmoeting en vertelt hij het verhaal van de jonge Jacob, die door de niet eens veel oudere Hendrik de weg gewezen wordt naar een ander leven. Zo is het einde van de beschuitstoren ook een nieuw begin.